✍️نکته:
ما با منِ ذهنی نمیدانیم که با فرزندانمان چگونه باید برخورد کنیم، چگونه به آنها عشق دهیم و تربیتشان کنیم، درنتیجه فرزندانمان سرکش میشوند. درواقع خودمان با منِ ذهنی، آنها را سرکش میکنیم.
✍️نکته:
خداوند واحد است، ما هم واحد هستیم. فقط باید روی خود کار کنیم. از دیگران توقع نداشته باشیم، زیرا خداوند صَمَد و بینیاز است، ما هم بینیاز هستیم. نظیرِ او وجود ندارد، نظیر ما هم وجود ندارد.
✍️نکته:
بسیار خندهدار است که ما مدام خود را با دیگران مقایسه میکنیم و میخواهیم بهتر، خوبتر، بالاتر و پُردانشتر باشیم! چرا باید خود را با دیگران مقایسه کنیم و بخواهیم برتر باشیم؟! میدانید به خاطر همین برتر درآمدن، چقدر خرابکاری میکنیم و بعد دچار حسادت میشویم؟ زندگی دیگران را خراب میکنیم که زندگی خودمان بهتر جلوه کند و بهتر دیده شویم!
✍️تجربه شخصی:
کشیدنِ دردِ هشیارانه مانند مسیر رانندگی است. بعضی مواقع سراشیبی است، فضا باز است و با دندۀ خلاص میروم. اما گاهی که منِ ذهنی فضا را میبندد، انگار از سربالایی، بالا میروم. نمیشود با دندۀ خلاص یا دندۀ یک و دو رفت. اگر شُل بگیرم بالا رفتن سختتر میشود، یا ممکن است لیز بخورم، بیفتم و از بُراق پیاده شوم. پس باید بیشتر تلاش کنم. تلاشِ بیشتر یعنی اینکه سطحِ انرژی خود را بالا ببرم. مثلاً اگر احساس گرفتگی میکنم باید ورزش کنم و ابیات شُکر و رقص و طَرَب را با تمام وجود بخوانم و تکرار کنم.
✍️نکته:
«صدر را بگذار» و رها کن زیرا «کِی میرسم» و یا «کِی کامل میشوم»، از سببسازیهای منِ ذهنی است.
بینهایت حضرت است این بارگاه
صدر را بگْذار، صدرِ توست راه
مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۱۹۶۱
✍️نکته:
ما همیشه طربناک هستیم؛ هیچ لحظهای نیست که طربِ خداوند را نداشته باشیم. کار منِ ذهنی این است که با نشان دادن خود و حرف زدن، خود را از این طرب محروم میکند. یاد بگیریم که این کار را نکنیم.
✍️نکته:
هیچچیز بهاندازۀ سکوت و سکون، به خداوند و اصل ما شبیهتر نیست. هرچه بیشتر حرف بزنیم، از او دورتر میشویم. نکته: هرچه بیشتر سکوت کرده و فضا را باز کنیم، شبیه خداوند میشویم و به صُنع و طرب دست میزنیم.
✍️نکته:
این شُکر نیست که فقط با زبان بگویید خدایا شکرت که پای سالمی دارم. شکرِ پایِ سالم پیادهروی است. یعنی باید عمل کنیم. شکرگزاریِ واقعی این است که عیبِ دیگران را نبینیم، قضاوتشان نکنیم، با زبان دشمنسازی نکنیم، دروغ نگوییم، غیبت نکنیم و کارهای خود را به دیگران محول نکنیم.