✍️تجربه شخصی:
یک سال از ازدواجم گذشته بود. پر از غم و ترس بودم و به اطرافیانم فقط درد میدادم. از همه توقع داشتم. نزدیک سن بیست و هشت سالگی بودم که تصمیم گرفتم به جان بیجانم پایان دهم. بهطور اتفاقی در اینترنت با گنج حضور آشنا شدم. بار اول با بیمیلی تماشا کردم، ولی با همان خشم زیاد، باز هم ادامه دادم. هر روز پنج شش ساعت، خود را حبس میکردم و فقط گوش میکردم. در شبی نورانی انگار تمام بارها از دوشم برداشته شد، گویی از زمین کنده شدم. تا صبح سجدهکنان اشک ریختم. خدایا، مگر چنین حس و حال، و شور و شعفی هم وجود دارد؟! برای تمام دردهایی که تولید کرده بودم، طلب بخشش کردم، معذرت خواستم و درصدد جبران برآمدم. من حالا نَه تکهای جداافتاده از این هستیِ پرشورِ بیدار، بلکه خود این گیتی هستم. تمام دردهای جسمیام برطرف شده، روابطم بسیار زیبا و پر از عشق شده و با تمام وجود دلم میخواهد خدمت کنم.
✍️نکته:
بهترین جبران در مقابل زندگی، بابت دریافت این ابیات و آموزهها این است که هشیاری حضورمان را حفظ کنیم، انسانها را بهصورت زندگی شناسایی کرده و به آنها خدمت کنیم. نگذاریم شمعِ هشیاری خاموش شود و روزبهروز آن را فروزانتر کنیم. اگر حواسمان را به دیگران دهیم که چقدر احتیاج دارند گنج حضور گوش دهند، حملهٔ دیو است تا چراغمان را خاموش کند. وظیفهٔ ما هدایت مردم نیست، خود زندگی هر لحظه در حال کوشش است. اگر ما رفتار عشقیمان را حفظ کنیم، خود مردم میفهمند. اگر علت تغییراتمان را پرسیدند و تمایل نشان دادند، آنگاه میتوانیم برنامه را معرفی کنیم.
✍️نکته:
خداوند هر لحظه در کار جدید است، بنابراین کسی که دیندار حقیقی است، فکر این لحظهاش با لحظهٔ قبل فرق دارد، چون در ماجرای گذشته نیست و فکر قدیمی را تکرار نمیکند.
✍️نکته:
منهای ذهنی ناموس دارند و مثل زمین مینگذاریشده هستند. پس وقتی شخصی از ما عذرخواهی میکند، قبول کنیم، سکوت کنیم و به گذشته نرویم تا ناموس آن شخص را بالا بیاوریم.
✍️نکته:
مولانا بسیاری از سخنان خود را با استناد به قرآن و حدیث گفتهاست. سورهٔ فاتحه بهمعنی فتح و گشایش است، یعنی ما باید فضاگشایی کنیم تا درونمان گشوده شود. «بِسم اللهِ» در ابتدای سوره یعنی شروع به فضاگشایی و به باز کردنِ درون خود کن و دوربین را روی خود بینداز. اگر توجه ما روی خودمان بیاید، میتوانیم آن روح الهی گمشده را در خود پیدا کنیم. بعد از «بِسم الله»، «رحمان» میآید، یعنی لحظهبهلحظه رحمت خداوند و لطف پشت لطف میآید، به شرطی که من در خانهٔ خودم که این لحظه است، حاضر باشم. ادامهٔ سورهٔ حمد «اَلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعٰلَمين» است. «العٰالَمین» یعنی دو عالم ذهن و حضور که خداوند آفریدهاست. ما یا در عالم ذهن هستیم یا در عالم حضور. حد وسطی وجود ندارد.